⬅ Previous श्लोक
Next श्लोक ➡
श्लोक - नाम क्रमांक: 525
शब्द:
Simple Meaning:
प्र (अत्यंत/प्रचंड) + मोद (आनंद, हर्ष, सुख) + न (करणारा) यावरून; “जो अत्यंत आनंद आणि प्रसन्नता उत्पन्न करतो” — ज्याचे अस्तित्व, कृपा आणि लीला सर्व जीवांमध्ये अपरिमित, ओसंडून वाहणारा आनंद निर्माण करतात।
Mythology / Philosophy / Spiritual:
संदर्भ : भगवान विष्णूंची उपस्थिती सर्व जीवांना आनंद देणारी आहे; त्यांच्या लीलांमधून सर्वत्र प्रसन्नता निर्माण होते। पौराणिक कथा : जेव्हा श्रीकृष्णांनी वृंदावनात आपली मुरली वाजवली, तेव्हा संपूर्ण सृष्टीवर “प्रमोदन” म्हणजेच सर्वव्यापी आनंद पसरला. गाई चरणे विसरल्या, नद्या आपला प्रवाह थांबवून ऐकू लागल्या, वृक्ष त्यांच्या दिशेने झुकले, मोर नाचू लागले, आणि यमुनेच्या लाटा तालबद्ध झाल्या। गोपिका तर सर्व काही विसरून गेल्या — घर, कर्तव्य, सामाजिक नियम, अगदी स्वतःचे अस्तित्वही — आणि त्या केवळ दिव्य आनंदात विलीन झाल्या। हा आनंद केवळ संगीत नव्हता, तर प्रत्यक्ष “आनंदस्वरूप” श्रीकृष्णांचा अनुभव होता जो ध्वनीरूपात प्रकट झाला होता। नंतर जेव्हा कृष्ण वृंदावनातून गेले, तेव्हा विरहाने गोपिकांचा अनुभव अधिक गहन झाला — आणि त्या स्मरणातूनही अधिक सूक्ष्म “प्रमोद” निर्माण झाला। भक्तांसाठी अर्थ : भगवान विष्णू “प्रमोदन” आहेत कारण ते आनंद निर्माण करतात असे नाही, तर ते स्वतःच आनंदस्वरूप आहेत. त्यामुळे त्यांच्याशी संपर्क — दर्शन, स्मरण, सेवा किंवा भक्ती — हे आपोआप आनंद निर्माण करते।
विवेचन:
जो स्वतः आनंदस्वरूप आहे आणि इतरांनाही आनंद देतो, तो प्रमोदनः. त्याच्या स्मरणाने अंतःकरणात निर्मळ प्रसन्नता उत्पन्न होते. भक्तांच्या जीवनात मंगलमय हर्ष फुलविणारे हे स्वरूप आहे.
अर्थ:
भक्तांना आनंद देणारा.
English Meaning
Meaning:
Om Pramodanaya Namah।