⬅ Previous श्लोक
Next श्लोक ➡
श्लोक - नाम क्रमांक: 27
शब्द:
Simple Meaning:
संस्कृत धातू "शिव्" (मंगल, कल्याणकारी, नित्यशुद्ध) यांपासून; "मंगलमय, नित्यशुद्ध स्वरूप असलेला" — ज्याचे स्वरूपच कल्याण आणि मंगलत्व आहे; ज्याच्या संपर्काने जवळ येणारे सर्व काही पवित्र होते।
Mythology / Philosophy / Spiritual:
महत्त्वपूर्ण तात्त्विक टीप. विष्णु सहस्रनामामध्ये ‘शिव’ हे नाम आल्यामुळे त्यावर सखोल भाष्य केले गेले आहे. येथे हा शब्द शैव परंपरेतील रुद्र-शिव या देवतेसाठी नसून, विष्णूच्या स्वतःच्या स्वाभाविक मंगलमय स्वरूपासाठी वापरला आहे. शंकराचार्यांचे या नामावरील भाष्य विशेष काळजीपूर्वक सांगते की विष्णू ‘शिव’ आहे कारण त्याचे स्वरूपच शुद्ध, मंगलमय आणि सर्व दोषांपासून मुक्त आहे। हरि-हर ऐक्य. तथापि, अनेक भाष्यकार — विशेषतः श्रीवैष्णव परंपरेतील — असे नमूद करतात की हे नाम विष्णू आणि शिव यांच्या सर्वोच्च स्तरावरील अभिन्नतेलाही अधोरेखित करते, जसे स्कंद पुराणात म्हटले आहे: “शिवश्च नारायणः” — "शिव म्हणजेच नारायण." महाभारताच्या अनुशासन पर्वामध्ये हरि-हर संवाद प्रसिद्ध आहे, जो त्यांच्या मूलभूत ऐक्याची पुष्टी करतो। भागवत पुराण (12.13.16). “नारायणः परोऽव्यक्तात्...” — नारायण हा अव्यक्ताच्या पलीकडे आहे; तो संपूर्ण अस्तित्वाचा सर्वोच्च मंगलमय अधिष्ठान आहे. ‘शिवः’ म्हणून विष्णू हे सर्व शुभ, सुंदर आणि कल्याणकारी तत्त्वांचे मूळ स्रोत आहे।
विवेचन:
जो मंगलमय, कल्याणकारी आणि पूर्णतः पवित्र आहे, तो शिवः. शुभत्व, शांती आणि आत्मकल्याण यांचा स्रोत म्हणून हे नाव गौरविले जाते. जो भक्तांच्या जीवनातून अशुभ नष्ट करून मंगलाचा उदय घडवतो, तोच शिव.
अर्थ:
अत्यंत कल्याणकारी.
English Meaning
Meaning:
Om Shivaya Namah।